Hilde De Steur

Voor Hilde De Steur was astrologie meer dan een hobby of een interesse, méér dan een passie. Astrologie was voor haar een ziekte en ongeneeslijk. Er was slechts één remedie om ze in bedwang te houden: de fascinatie toelaten en steeds dieper graven. De bodem bereik je nooit. Gelukkig.

Hilde was gepassioneerd door de Centauren in de horoscoop. 
Eerst was er Cheiron, hij liet haar niet meer los, noch in haar eigen geboortehoroscoop, noch in die van bekenden en vrienden, noch tijdens haar consulten. Cheiron verborg meer dan de astrologische literatuur liet vermoeden. Steeds weer opende hij een oeroude wonde die ook in dit leven bleef etteren. Zij ging opnieuw graven en na heel wat slapeloze nachten werd het voor haar duidelijk:
Cheiron duidt de oeroude pijn aan te moeten incarneren op de Aarde, of ook, de pijn bij de afsplitsingervaring bij de bron.

Ondertussen is haar eerste boek "Cheiron, de aanvaarding van de planeet Aarde en het aardse leven"  een groot succes.

Pholus bleef haar intrigeren. Opnieuw ging zij op zoek en luisterde zij naar de verhalen van cliënten. Ze schreef haar bevindingen neer in een tweede boek, ditmaal over Pholus.  De tweede Centaur verwijst naar ontmoediging en passiviteit die alleen kan omgezet worden in kracht en stabiliteit door het aardse leven te aanvaarden. 

Tijdens de opvoeding van haar dochters gaf ze haar kennis, visie en inzichten door en leidde hen op tot bekwame astrologen.    Haar dochters verdiepten zich verder in de karmische astrologie en psychologie, de intuïtieve ontwikkeling en de bloesemtherapie.

In de voetsporen van hun moeder is het hun vurige wens is dat andere zoekers naar zingeving ontdekken waar ze naar zoeken: de zin van hun leven. Mogen Cheiron en Pholus hierbij richtingaanwijzers zijn.